Water

Met al dat water van de laatste tijd, moeten de afvoeren wel goed in orde zijn. Op de foto zie je een klusje dat nog op mijn lijstje stond om te doen. Nu is het helemaal naar mijn zin! Vanmiddag kan het cement mooi drogen. Morgen de bestrating er weer en dan is het weer klaar!

Mountainbiken

Afgelopen zondagmorgen ben ik, samen met Alex, sinds tijden weer even weg geweest op de mountainbike. De laatste keer was vorig jaar september tijdens het mannen-mountainbike-weekend in Winterberg (Dsl).

Alex kwam mij rond 10.00 uur ophalen en circa een uurtje later zaten we in Diever klaar op de fiets voor vertrek. In het Drents-Friesewold zijn twee routes uitgezet met een lengte tussen de 25 en 30 km. Mooie routes door het bos, over de hei en hier en daar wat klimwerk over een zandbult (maar echt mountainbiken mag dat natuurlijk niet heten).

Het was mooi weer om te biken: niet te warm en geen regen. Dat het de afgelopen dagen veel geregend heeft was wel goed te merken. In het parcours lagen diepe plassen. Zo goed en zo kwaad als dat gaat probeer je die te ontwijken, maar dat lukt niet altijd. Bij terugkomst zaten we dan ook flink onder de bagger.

Het mannen-mountainbike-weekend 2007 staat gepland. Het laatste weekend van september zitten we in de Ardennen. Van tevoren nog maar even trainen!

Wyckel

........Of te wel de torenvalk.

Via Wim de Wit uit Sneek kreeg ik deze foto's van jonge torenvalken. Wim is een echte natuurliefhebber. Als het maar even kan is hij op het water om te vissen, maar kijkt dan altijd goed om zich heen of er nog mooie dingen te zien zijn. Zo heb ik eerder van hem al foto's gekregen van een ijsvogel en van een aalscholver met een snoek van circa 50 cm.

Deze foto's maakte hij met zijn mobiele bij de wijkpost van de gemeente Sneek aan de Wetterskipsdyk. Prachtig!

We will rock you!

Mensen, mensen, wat een thriller gisteravond in het Abe! Ik ben helemaal niet zo'n voetballiefhebber, maar ik zat op het puntje van m'n stoel. En die stoel stond in het stadion: yes, ik was erbij!

Hierbij mijn belevenissen vanuit het stadion:
De eerste helft was niet echt goed. Je miste een bepaalde gretigheid bij de spelers. Het vuur ontbrak. En zo werd het 0-1.
Dan is het rust en hoop je op één of twee wissels die het team wel aan de gang krijgen. Helaas, ook dat lukte niet echt. Ik stelde mij in op een verlies.
Het publiek, dat gedurende de gehele wedstrijd het team bleef steunen, zette 10 minuten voor het einde van de reguliere speeltijd een nu-of-nooit-liedje in. Of het nu door het publiek kwam of niet, het spel werd vrijer. En dat resulteerde 1 minuut voor tijd in een gelijkmaker. Geweldig natuurlijk. Ineens zijn er weer kansen. Stadion helemaal op z'n kop! Verlengen, penalty's en natuurlijk de terrechte spelonderbreking door Foppe himself. Iedereen kent inmiddels het verhaal.

In het stadion waren veel kinderen. Achter mij zat een jongentje samen met zijn vader. En het werd maar later en later. Het mannetje vond het prachtig, maar leverde gelijktijdig een zware strijd tegen de slaap. Een mooi gezicht. Vandaag maar even op karakter!

Na de gelijkmaker en de spelverhouding tijdens de verleningging, dacht ik:' en nu zullen we winnen ook!'. Maar vervolgens missen we (ja we: je identificeert je met het team of je het nu wilt of niet) twee penalty's voor de wedstrijd. Statistisch kan je dan alleen nog maar verliezen. Uiteindelijk volgde de verlossende zege. We've rocked you!!!

Zaterdag zit ik in ieder geval voor de tv, maar met een beetje geluk in Euroborg!

Kerkuilen

Gisteravond samen met Durk en Jappie van de Bond van Friese Vogelwachten op pad geweest voor het controleren van nestkasten voor kerkuilen. Ik ken Durk omdat hij gedurende zes weken lang ons huis heeft verbouwd samen met Fokke. Ik zou al eens eerder mee, maar toen kwam het er niet van. Maar nu was het dan zo ver. Ook Oane, een jonge fanatieke vogelaar uit Waaxens, was mee.

Doel van de controle is om te inventariseren in welke kasten jongen zitten, hoeveel en hoe oud ze zijn. Deze informatie wordt doorgegeven aan de ringers die zodoende effectiever te werk kunnen gaan. Via de ringinformatie wordt weer allerhande data verzameld die weer bijdraagt aan de bescherming van de kerkuilen.

De nestkasten bevinden zich allemaal in de nok van boerderijen. Via het uleboard (uilenbord) kunnen de kerkuilen in de boerderij komen en zoeken meestal een plekje in de nestkast die daar een paar meter achter staat. Via de zolder van de boerderij (hoogte circa 3 meter) wisten we met behulp van een ladder van 8 meter, de kasten te bereiken. Gevaarlijk werk dus! Zeker ook gezien de staat van sommige zolders.

We hebben in totaal zo'n acht tot tien uilekasten gecontroleerd en in een stuk of vier zaten jongen. De nesten variëren algemeen van 2 tot 4 jongen, maar gister hadden we er een nest bij van maar liefst 7 exemplaren! De jongste is dan nog een wollig bolletje terwijl de oudste al met de vleugels begint te slaan.

Opmerkelijk vond ik het verschil per nest. In het ene nest zijn de jongen doodkalm en verhoogt hun hartslag niet eens als gevolg van onze "menselijke interventie" en in het andere nest zijn de jongen veel meer gespannen. Dit kan ook te maken hebben met de hoeveelheid voedsel. In het rustige nest lag er namelijk nog een voorraadje muizen voor de jongen.

De ouders zijn niet altijd bij het nest. Rond 22.30 beginnen ze te vliegen en leveren ze voedsel aan voor de jongen. De maaltijd bestaat voor het grootste gedeelte uit muizen. De stand van de kerkuil is dan ook voor een groot gedeelte afhankelijk van de hoeveelheid muizen. De aantallen kerkuilen zitten in de lift, maar een strenge winter en/of slecht muizenjaar kan hier zomaar roet in het eten gooien.

Gelukkig troffen we wel een paar ouders thuis. Dit was de eerste keer voor mij dat ik een kerkuil real-life te zien kreeg. Een prachtige vogel. Wat mij betreft één van de mooisten. En het is waar wat ze zeggen: je hoort ze niet vliegen. Ze vliegen geruisloos van het ene bint naar het andere. Zelfs de boeren zelf krijgen de uilen niet vaak te zien. Eerder hoort een boer dat er uilen in de kast zitten, ze kunnen namelijk blazen en snurken.

Schoon zijn de kerkuilen niet echt. Het nest is een melange van poep, braakballen en karkassen dat zich steeds verder ophoopt. Een aantal kasten hebben we dan ook schoongemaakt.

Hieronder een kleine sfeerimpressie:

Meetnet Urbane Soorten

Vanavond samen met Rinke voor de laatste keer dit jaar vogels tellen in het kader van het Meetnet Urbane Soorten; oftewel MUS. Het MUS-project, opgezet door SOVON, loopt dit jaar voor het eerst. Het heeft als doel om de ontwikkeling van de stadvogels te monitoren.

Het project is heel eenvoudig opgezet: het gaat om drie tellingen per jaar in de periode van april t/m juli. Twee tellingen zijn vroeg en de laatste telling is op avond. Je bent verder van niets of niemand afhankelijk. Je gaat gewoon naar de aan jou toebedeelde telpunten en telt daar alle vogels die je ziet en/of hoort in exact 5 minuten per telpunt. De waarnemingen schrijf je op een lijst en kunnen later via Internet worden ingevoerd.

Afgelopen week kreeg ik de landelijke tussenstand doorgemaild:
1 Merel
2 Koolmees
3 Houtduif
4 Zwarte Kraai
5 Kauw
6 Huismus
7 Pimpelmees
8 Ekster
9 Winterkoning
10 Spreeuw

Rinke en ik tellen het gebied Singel, politiebureau, spoordok, Hemdijk, ziekenhuis en industrieterrein de Hemmen. Daarnaast zijn er in Sneek nog drie Mus-tellers actief.

De landelijke getallen zijn representatief voor ons telgebied waar wij in twee sessies al 550 vogels telden! Bijzondere te vermelden zijn de grote bonte specht, heggemus, boomkruiper en zwarte roodstaart. Deze laatste laat zich regelmatig zien en horen al zittend op de communicatiemast van het politiebureau. De zwarte roodstaart is goed te herkennen aan zijn riedeltje dat hij afsluit met een geluid dat nog het meeste op tandenknarsen lijkt.

Zaterdag klusjesdag

Zaterdag klusjesdag, althans deze zaterdag wel.
Vanochtend samen met I. de laatste boodschapjes gedaan en een kopje koffie op het terras gedronken.
Toen naar huis. Ineke heeft de keuken schoongemaakt. Ik heb een kozijn geschilderd en de heg geknipt.
Tussendoor kwamen moeke en J&T nog even langs en zij hadden een lekker gebakje van de Korenbloem meegenomen. Samen gegrinnikt om een paar zwarte gedichten van Levi Weemoedt.
Daarna heb ik de auto gewassen en van binnen schoongemaakt. We willen hem verkopen. De laatste weken ben ik op de struin voor een Peugeot 307. Ik heb mijn perfecte occassion nog niet kunnen vinden, maar dat gaat vast komen: benzine, 1.6, zwart, trekhaak, weinig km's, 5-deurs, airco en een jaar of 5/6 oud. En dat tegen een scherpe prijs, is zo'n beetje wat we zoeken.
Vanavond mogen we bij moeke eten. J&T komen ook. Ik weet nog niet wat we eten, maar lekker is het altijd!
Morgen lekker niks doen. Nog één werkweek en dan hebben we vakantie!