Confortabel, betrouwbaar, betaalbaar en veilig

Gisteravond waren Rinke en Liseth even bij ons. Kopje koffie, kopje thee, koekje en lichtflitsen. Jongens, jongens wat ging het weer te keer. En dan hadden wij nog niet eens de volle laag!

Rinke is, net als ik, eens vaste treiner tussen Sneek-Leeuwarden v.v. En omdat Interalphanske vorige week op zijn logje al schreef over de kwaliteit van het treinvervoer, vroeg ik Rinke: "Hoe liekt 't met die nieuwe treinen?" "Ik mut volgende week weer beginne weest'.

Rinke stapt altijd op op centraal. "Als ik wat later bij de trein ben dan normaal, moet ik om een plaatsje zoeken". "Een gedeelte van Noord moet staan, Mantgum kan niet zitten". Ik hoor zelf bij de Noord-ploeg, dus dat wordt maandag hopen op een zitplekje.

Die nieuwe treinen zijn natuurlijk hartstikke mooi: comfortabele stoelen, beenruimte, gelijkvloers met perron, mooi open, fatsoenlijk omroepsysteem (van de oude kon je gehoorschade oplopen en toch kwam de boodschap niet over), airco. Allemaal dik voor elkaar. Al moet ik zeggen dat het zonder airco in de zomermaanden eigenlijk niet meer kon. Laat dat 'eigenlijk' maar weg. Ik ben een jonge vent (op 2 dagen na 30 jaar) en heb afgezien van een klein buikje geen last van een isolerende laag, maar op een warme zomerdag was het ook voor mij een overlevingtocht: Langzaam naar de trein lopen anders kom je al te verhit aan, zorgen dat je niet te vroeg bij de trein bent anders loopt de lichaamstemperatuur voor vertrek al te hoog op, dan aan de zonkant gaan zitten (met het verstand op nul) want dat wordt na de bocht de schaduwkant en dan volhouden tot Noord. En omdat de raampjes maar 10cm open kunnen (Vroeger konden ze helemaal open maar ze hebben er klosjes op gemonteerd. Dit zal ongetwijfeld een reden hebben. Wie het weet mag het zeggen) komt er tijdens het rijden geen verkoelende wind naar binnen. Uitstappen op Noord voelt dan als een verademing. Ik heb doodserieus gedacht dat mensen met een hartaandoening, als gevolg van de temperatuur in de trein in de zomer, konden bezwijken. Conclusie: de nieuwe treinen zijn prima, maar ze moeten er wel genoeg inzetten zodat iedereen kan zitten (ook in de spits).

Wanneer de media de vervoerders confronteren met de kwaliteit van hun dienstverlening is het antwoord: "U betaalt voor het vervoer, niet voor de stoel". Dat is toch bezopen! Vergelijk het maar dat je hebt besproken in een restaurant, maar dat je je eten staand moet opeten. "U betaalt hier voor het eten..........".

Ik ben iemand met een heilig geloof in het openbaar vervoer. Mijn visie is: Comfortabel (airco, zitplaats), Betrouwbaar (altijd op tijd, goed onderhoud), Betaalbaar (in ieder geval goedkoper dan de auto) en Veilig (geen junks, dronken mensen, vandalen). En dat mag best wat kosten, omdat je uiteindelijk bespaart. Reken de aanleg van en het onderhoud aan asfalt maar eens uit, files, ongelukken, milieuschade en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar alle waar is naar zijn geld. Dus wanneer je de goedkoopste kiest moet je niet al te veel verwachten. Dit gaat ten koste van de dienstregeling en de betrouwbaarheid. De boys van het openbaar vervoer moeten winst maken (de alom geprezen marktwerking) en dan wordt het gewoon een lengte/breedte verhaal.

Het provinciaal bestuur klaagt zo nu en dan (maar meestal met een interval van 4 jaar) over het feit dat ze een onzichtbare bestuurslaag is. Het openbaar vervoer lijkt mij een onderwerp waarmee ze zich, als opdrachtgever van het OV in Fryslan, eens flink op de kaart kan zetten!

Koffietijd

Vanochtend was ik al om 10.30 uur in het Wilhelminapark. We hadden daar afgesproken met met zus, zwager en nichtjes. Na een autorit van 1,5 uur kunnen de kinderen daar leuk spelen en mijn moeder had voor de 'volwassenen' koffie en thee meegenomen.

Wat wij van tevoren niet wisten is dat er nog iemand op de koffie zou komen: een jonge merel.

Ik was als eerste in het park en fietste het speeleiland op. Gelijk kwam daar een jonge merel in een rechte streep op mij aflopen onder luid gekwetter. Hij (ik heb er gemakshalve maar een jongetje van gemaakt, maar het zou net zo goed een meisje kunnen zijn) liep mij tot aan mijn voeten en ik kon hem zo oppakken. De pootjes krulden netjes om mijn vinger al was het een twijgje. Het kwetteren ging onverstoord door. Ik heb dit gekwetter geïnterpreteerd als: ik heb honger!

Maar wat geef je een jonge merel te eten? Onder ons picknickbankje zaten geen spinnetjes, torretjes ed. Samen met mijn nichtjes hebben we tussen de struiken wat wormpjes gezocht. Dit vond de jonge merel lekker. Die vijf wormen waren in no time weg. Wanneer ik een worm richting zijn snavel bracht draaide hij zijn kopje mooi bij zodat ik de worm zo in zijn snavel kon laten glijden. Blijkbaar dacht hij dat ik zijn vader was.

In eerste instantie was er geen vader- of moedervogel in de buurt. Later kwam er wel een volwassen merel, maar die durfde niet in de buurt te komen. Toen wij weer richting auto liepen heb ik van een afstandje gekeken wat er gebeurde. De volwassen vogel bleef in de buurt en op een gegeven moment vloog de jonge merel in die richting. De vond buiten mijn zicht plaats. Ik ga er maar vanuit dat het goed is gekomen. Ik zal straks nog even kijken.

Klus en deuk

De afgelopen dagen was het rustig op mijn log vanwege andere activiteiten. Ik ben namelijk bij Nynke en Stefan aan het klussen geweest.

Nynke en Stefan verwachten in september hun derde kindje. Hierdoor was er extra behoefte aan opbergruimte. Onder de schuine wand in de toekomstige babykamer heb ik een opbergbak gemaakt van 380x50x54. Zodoende ontstaat er een kuub opbergruimte. Bijkomend voordeel is dat de kamer er optisch niet kleiner van wordt. Bovenop heb ik vier kleppen gemaakt zodat je er goed bij kan. Het geheel is met een mooi freesrandje en schilderklaar opgeleverd, dus inclusief kitrandjes ed. Ik was zelf wel tevreden met het resultaat en de eigenaren ook.

Wat minder leuk was, was dat er na een bezoek aan de nieuwe Karwei (wat is ie mooi) een deuk in mijn auto zat. En geen briefje! Vandaag heb ik even contact gehad met de verzekeringsmaatschappij en gelukkig is het gedekt. Maar daarvoor is wel een aangiftebewijs nodig. Daarom zit ik morgen om 9.00 uur aan de Van Griffenstraat.

Op 'e meer

Vandaag lekker op 'e meer weest met Bas, Montse en Ineke. Het was een prachtige dag sinds tiiden, dus binne we d'r even op ut weest.

Bas sien ouwe lui waren d'r niet, dus we mochten de boat metnimme. Via de Brekken binne we deur Uitwellingerga naar de meer varen. Leuk om Top en Twel 's even vanaf de andere kant te sien.

Na een rondsje op e' meer hewwen we even anleit bij het Paviljoen. 'K was der een tiid niet weest en ik sal d'r ook een tiid niet meer komme, want wat hewwe wij lang wachten mutten. Op sun dag is dat niet su erg, maar d'r binnen grenzen. Gelukkig was het bij het Foarunder better regeld.

'T was een echte Hollandse dag met Hollandse wolken zoals de schilders van weleer ze so mooi schilderen konden. Ik hef d'r maar even een fototsje van maakt.

We hewwen de avond afsloten bij de Pizzaria van Boi an de Gedempte Pol. Heerlijk.

Al met al een geselliche dag had met sien allen. Ken nog wel 's.

Dries

Eindelijk mooi weer na al die regen van de afgelopen weken! Maar wanneer de weermannen en -vrouwen gelijk krijgen is het morgen alweer passé. Maar wij leven in het nu en nu is het mooi weer.

Bij mooi weer hoort muziek. En daarom voorspel ik u de zomerhit van 2007: Dries Roelvink met Ik kom eraan.

Op de site van Dries (www.driesroelvink.nl) is zijn hit te horen. Dries is al 20 jaar artiest maar heeft nog geen nummer 1 hit behaald. Maar die komt eraan!

Wilskracht

Als je denkt:'Ik ben verslagen',
is de nederlaag een feit.
Als je denkt:'K zal niet versagen',
win je op den duur de strijd.

Als je denkt:'Ik kan het niet halen',
is tegenslag op til,
want het overslaan der schalen,
hangt voornamelijk af van wil.

Moedelozen gaan ten onder,
door hun twijfel en hun vrees.
Vechters winnen, door een wonder,
telkens weer de zwaarste race.

Denk:'Ik kan het' en dan gaat het.
Iedereen vindt bij wilskracht baat
en in zaken wint de daad het
van het nutteloos gepraat.

Als je jammert: 'Ik ben zwakker
dan mijn grote concurrent',
blijf je levenslang de stakker,
die je ongetwijfeld bent.

Niet de Goliaths en de rijken
tellen in de kamp voor zes
maar de fermen die niet wijken,
hebben vroeg of laat succes!

(Bron onbekend)

Glas in lood

Afgelopen zaterdag waren Ineke en ik in Uithuizen. Uithuizen, hoor ik u denken. Waar ligt dat? Dat ligt ongeveer 20km boven Groningen, tegen de Waddenzee.

Zoals een aantal van jullie weten, wonen Ineke en ik in een oud huis. De keuken zit nog in een aparte ruimte van het huis, los van de woonkamer. Het nadeel is alleen dat het hier wat donker is. Er zit maar één raam in de keuken en dat raam zit op het noorden. Dus nooit direct zonlicht. Nu hebben wij bedacht om in de deuren van de keuken glas in lood te zetten. Zo hopen wij wat meer licht in de keuken te brengen. En daarom waren we in Uithuizen. Want daar zit het glasatelier van oud Sneker Menno Groenveld.

Het was voor ons de eerste keer dat we in het gebied boven Groningen waren. Ik moet zeggen dat het er best mooi is. Er staan nog prachtige oude boerderijen uit de tijd dat het nog een rijk gebied was. Ik geloof dat het nu tot de armste gebieden van Nederland behoort. In Uithuizen zelf staat zelfs nog een kasteel.

De heer Groenveld en ik bleken een aantal zaken overeen te hebben. Zo zijn we beide in Drachten geboren en hebben we in Sneek gewoond of wonen we er nog. Groenveld vertelde een mooi verhaal over hoe hij vroeger ooit eens drie weken op de verkeerde school heeft gezetten. Op het oud kerkhof zaten namelijk twee scholen naast elkaar. Eén daarvan was de Eben Haetzer school. Op de eerste schooldag ging de bel en moest iedereen opstellen voor de school. Groenveld wist niet waar hij moest staan en sloot maar ergens aan in een rij. Zo zat hij drie weken op de verkeerde school voordat het werd ontdekt.

Groenveld heeft ons laten zien wat allemaal mogelijk is op het gebied van glas in lood. Uiteindelijk kwamen we er op uit om het simpel te houden: rechthoekige stukjes blank glas van circa 10 bij 15 cm. Het raam heeft een hoogte van 150 cm. Om extra stevigheid te creëren maakt groenveld gebruik van staallood. Dit is lood met een kern van staal. Zo heb je de stevigheid van staal en het mooie uiterlijk van lood.
Het glas dat gebruikt wordt is gemaakt volgens oud procédé. Hierdoor zit er een mooie wemeling in het glas. Maar het kan nog gekker: handgeblazen glas uit het voormalige oost-Duitsland. Maar helaas geen Oost-Duitse prijzen!